Glorystar · โซลูชั่นการรักษากาวซิลิโคนสำหรับงานก่อสร้าง
กาวซิลิโคนสำหรับงานก่อสร้างสามารถแบ่งออกได้เป็น กาวชนิดแอลกอฮอล์ กาวชนิดคีโตซีม กาวกรด
(1) กาวประเภทแอลกอฮอล์: กาวประเภทแอลกอฮอล์จะปล่อยสารแอลกอฮอล์ออกมาเมื่อแข็งตัว และไม่มีการกัดกร่อนและระคายเคือง เหมาะสำหรับซับสเตรตส่วนใหญ่และไม่มีข้อจำกัดของซับสเตรตโดยทั่วไป
(2) กาวคีโตนออกซิม: Methyl ethyl ketoxime จะถูกปล่อยออกมาเมื่อกาวคีโตน oxime หาย เมทิลเอทิลคีโตนออกซิมปลอดภัยสำหรับพื้นผิวส่วนใหญ่ แต่ก็มีฤทธิ์กัดกร่อนกับวัสดุบางชนิดด้วยเช่นกัน มันกัดกร่อนทองแดงอย่างมากและไม่สามารถใช้กับซับสเตรตที่เป็นทองแดงได้ เมื่อใช้กับกระจกเคลือบและกระจกเงา เนื่องจากไม่ทราบลักษณะของการเคลือบ จึงต้องทำการทดสอบความเข้ากันได้ก่อนเพื่อยืนยันว่าไม่มีการกัดกร่อนก่อนใช้งาน
(3) กาวกรด: กาวกรดจะปล่อยกรดอะซิติกออกมาเมื่อมันแข็งตัว ซึ่งมีฤทธิ์กัดกร่อนคอนกรีต หินที่มีรูพรุน และวัสดุโลหะต่างๆ อย่างเห็นได้ชัด ไม่สามารถใช้กับวัสดุพิมพ์เหล่านี้ได้ สาเหตุที่สามารถใช้กับอลูมิเนียมได้ก็คือพื้นผิวของอลูมิเนียมถูกชุบด้วยฟิล์มออกไซด์หรือพ่นด้วยสารเคลือบเพื่อป้องกัน
1. วัสดุด้านนอกของแผ่นตกแต่งแบบบูรณาการฉนวนกันความร้อนส่วนใหญ่ประกอบด้วยแผ่นอลูมิเนียม แผ่นไฟเบอร์ซีเมนต์ (แผ่นแคลเซียมซิลิเกต) และหินธรรมชาติ
2. เนื่องจากแผ่นอะลูมิเนียมมีค่าสัมประสิทธิ์การขยายตัวสูง จึงจำเป็นต้องเลือกกาวที่ทนต่อสภาพอากาศซึ่งมีความสามารถในการเคลื่อนตัวสูง
3. แผ่นไฟเบอร์ซีเมนต์ที่ผลิตโดยผู้ผลิตแต่ละรายมีสูตรและกระบวนการที่แตกต่างกัน ส่งผลให้มีคุณสมบัติที่แตกต่างกัน เช่น ความหนาแน่น การดูดซึมน้ำ และเข้ากันได้กับกาวซิลิโคนทนสภาพอากาศ ดังนั้นควรทำการทดสอบการยึดเกาะและการทดสอบการแช่น้ำก่อนเพื่อทดสอบว่าจำเป็นต้องใช้ไพรเมอร์เพื่อเพิ่มการยึดเกาะของกาวที่ทนต่อสภาพอากาศหรือไม่
4. สำหรับหินธรรมชาติควรเลือกกาวหินที่ไม่ก่อให้เกิดมลพิษกับหิน
5. คู่มือการก่อสร้าง:
(1) ข้อกำหนดสำหรับบุคลากรในงานก่อสร้าง: มีความรับผิดชอบสูงและเข้าใจว่าความปลอดภัยและความน่าเชื่อถือของผนังม่านมีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับคุณภาพการก่อสร้าง ทำความคุ้นเคยกับขั้นตอนการก่อสร้างสารเคลือบหลุมร่องฟัน และคุ้นเคยกับเทคนิคการเชื่อมและการปิดผนึกและเครื่องมือก่อสร้าง สามารถเข้าใจการยึดติดและซีลชิ้นส่วนและสภาพวัสดุรองรับที่ระบุในแบบวิศวกรรม เชี่ยวชาญในวิธีการแก้ไขปัญหาหลังจากการติดและการปิดผนึกล้มเหลว และความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับความปลอดภัยทางเทคนิค
(2) สภาพแวดล้อมในการก่อสร้าง: อุณหภูมิโดยทั่วไป 5 ℃-40 ℃ ช่วงความชื้นสัมพัทธ์ 40%-80%
(3) ขจัดน้ำมัน ฝุ่น ความชื้น น้ำยาซีลเก่า และสิ่งสกปรกอื่น ๆ บนพื้นผิวของพื้นผิว
(4) ต้องครอบคลุมพื้นที่ใกล้กับอินเทอร์เฟซเพื่อให้แน่ใจว่าสายการผลิตการซีลนั้นสมบูรณ์แบบและเรียบร้อย
(5) หลังจากติดกาวเสร็จแล้ว จะต้องทำการเล็มทันทีก่อนที่สารเคลือบหลุมร่องฟันจะเกิดเป็นผิวหนัง หลังจากงานตัดแต่งเสร็จเรียบร้อยต้องแกะเทปกาวออกทันที
สาเหตุ:
เนื่องจากการขยายตัวทางความร้อนและการหดตัวของวัสดุฐาน ตะเข็บกาวจึงถูกแทนที่และลักษณะของกาวจะผิดรูป มันเป็นผลมาจากการรวมกันของปัจจัยต่างๆ เช่น ความเร็วในการบ่มของสารเคลือบหลุมร่องฟัน ความชื้นในสิ่งแวดล้อม ความแตกต่างของอุณหภูมิสิ่งแวดล้อม ความกว้างของรอยต่อกาว วัสดุแผง และขนาด ปรากฏการณ์นี้ส่วนใหญ่เกิดขึ้นในฤดูใบไม้ผลิ/ฤดูใบไม้ร่วงทางตอนเหนือของประเทศจีน เมื่อความชื้นสัมพัทธ์ในอากาศต่ำและความแตกต่างของอุณหภูมิระหว่างเช้าและเย็นมีมาก
วิธีแก้ปัญหา:
(1) เลือกกาวที่แห้งตัวได้ค่อนข้างเร็ว
(2) ใช้มาตรการแรเงาที่เหมาะสม
(3) เลือกระยะเวลาในการติดกาวให้เหมาะสม (ทากาวเมื่ออุณหภูมิของแผ่นอลูมิเนียมสูงขึ้น)
(4) ทากาวสองครั้งบนข้อต่อกาวที่นูนซึ่งส่งผลต่อลักษณะโดยรวมของผนังม่าน ส่วนที่ไม่กระทบต่อรูปลักษณ์โดยรวมก็ปล่อยไว้เหมือนเดิมได้
(5) ความหนาของกาวไม่ควรหนาเกินไป (หรือน้อยกว่า 5 มม.) และพื้นผิวกาวควรเป็นรูปนาฬิกาทราย
เหตุผลประการที่ 1: ในฤดูใบไม้ผลิ ฤดูร้อน ฤดูใบไม้ร่วง และฤดูหนาวที่สลับกัน มักจะปรากฏในแผงอลูมิเนียมพลาสติกและโครงการผนังม่านแผงอลูมิเนียม เนื่องจากความแตกต่างของอุณหภูมิระหว่างกลางวันและกลางคืนเปลี่ยนแปลงอย่างมาก พื้นผิวที่มีค่าสัมประสิทธิ์การขยายตัวสูง เช่น แผงอลูมิเนียม-พลาสติก แผงอลูมิเนียม หรือ PVC จะได้รับผลกระทบอย่างมากจากอุณหภูมิ เมื่ออุณหภูมิเพิ่มขึ้นและลดลง วัสดุจะขยายตัวและหดตัวในระดับที่แตกต่างกัน และสารเคลือบหลุมร่องฟันภายในข้อต่อก็จะขยายและหดตัวด้วย สำหรับวัสดุยาแนวที่บ่มเต็มที่แล้ว มันสามารถทนต่อการเคลื่อนตัวและการเสียรูปขนาดใหญ่ แต่สำหรับวัสดุยาแนวที่บ่มไม่สมบูรณ์ ความสามารถในการทนต่อการเคลื่อนตัวและการเสียรูปนั้นอ่อนแอ และอาจเกิดฟองหรือการแตกร้าวได้
โซลูชั่น
(1) ผู้ใช้ควรทราบว่าในฤดูกาลที่มีอุณหภูมิแตกต่างกันมากระหว่างฤดูใบไม้ผลิ ฤดูร้อน ฤดูใบไม้ร่วง และฤดูหนาว วิธีที่ดีที่สุดคือฉีดกาวที่ด้านที่มีแสงแดดเมื่ออุณหภูมิต่ำ นั่นคือเมื่อข้อต่อกาวมีขนาดใหญ่ และฉีดกาวที่ด้านที่ร่มตอนเที่ยงและเมื่ออุณหภูมิสูงขึ้นในตอนเช้าและบ่าย
(2) แนะนำให้สร้างม่านบังแดดในด้านที่มีแสงแดดส่องถึงของโครงสร้างเพื่อหลีกเลี่ยงแสงแดดโดยตรง เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้วัสดุยาแนวเกิดฟองหรือแตกร้าว
(3) ไม่สามารถดำเนินการก่อสร้างได้เมื่ออุณหภูมิแวดล้อมต่ำเกินไป (ต่ำกว่า 10°C)
(5) การก่อสร้างในฤดูร้อนหลีกเลี่ยงอุณหภูมิสูง
เหตุผลที่ 2: น้ำยาซีลถูกเลือกไม่ถูกต้อง และความสามารถในการเคลื่อนย้ายไม่เป็นไปตามข้อกำหนดสำหรับการเคลื่อนย้ายข้อต่อ
วิธีแก้ปัญหา:
เลือกน้ำยาซีลที่มีความสามารถในการเคลื่อนตัวที่เหมาะสม ตัวอย่างเช่น ผนังม่านแผงอะลูมิเนียมใช้น้ำยาซีลที่ทนต่อสภาพอากาศซึ่งมีการเคลื่อนที่สูง และไม่สามารถใช้กาวสำหรับประตูและหน้าต่างได้
เหตุผล 3: ในระหว่างกระบวนการบ่มในระยะแรกของสารเคลือบหลุมร่องฟัน ข้อต่อมีการเสียรูปมากเกินไป
วิธีแก้ปัญหา:
เลือกกาวที่แห้งเร็ว ในระยะแรกของการบ่มไม่ควรมีการเสียรูปของข้อต่อที่เกิดจากแรงภายนอก
มีสองปัญหาหลักเกี่ยวกับกาวย้อมสี:
(1) อายุการเก็บรักษาของกาวสั้นกว่ากาวธรรมดา
(2) สีของกาวที่บ่มจะจางลงเมื่อเวลาผ่านไป
ทางเลือก: หนึ่งคือการเลือกวางสีที่ดี อีกอย่างคือเลือกกาวย้อมสีคุณภาพดี
ในระหว่างการใช้งาน สารเคลือบหลุมร่องฟันสำหรับรอยต่อในอาคารจะต้องทนต่อการเปลี่ยนแปลงการเคลื่อนตัวของความกว้างรอยต่อของรอยต่อในอาคารที่เกิดจากสภาพแวดล้อมภายนอก ดังนั้นความสามารถในการเคลื่อนตัวจึงเป็นตัวบ่งชี้ประสิทธิภาพหลัก ความสามารถในการเคลื่อนตัวของน้ำยาซีลที่ทนต่อสภาพอากาศสำหรับผนังม่านโดยทั่วไปคือ: ระดับ 20, ระดับ 25, ระดับ 35, ระดับ 50, ระดับ +100/-50 เป็นต้น ระดับ 35 หมายความว่าสามารถทนต่อการเปลี่ยนแปลงความกว้างของตะเข็บกาวระหว่าง ±35%
(1) เลือกน้ำยาซีลที่ทนต่อสภาพอากาศซึ่งมีความสามารถในการเคลื่อนตัวที่เหมาะสมโดยพิจารณาจากการออกแบบข้อต่อกาว
เพื่อให้มั่นใจถึงประสิทธิภาพการปิดผนึกที่ทนทานในระยะยาวของสารเคลือบหลุมร่องฟันที่ทนต่อสภาพอากาศ ตะเข็บกาวจะต้องได้รับการออกแบบอย่างเหมาะสม หากมีปัญหากับการออกแบบเองก็จะเป็นการยากที่จะมั่นใจว่าจะไม่มีปัญหาระหว่างการใช้งาน การออกแบบตะเข็บกาวส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับสองส่วน: ความกว้างของตะเข็บและความสามารถในการแทนที่กาวที่ตรงกัน และความหนาของตะเข็บกาว
ความกว้างของข้อต่อกาวซิลิโคนทนสภาพอากาศไม่ควรน้อยกว่า 6 มม. และควรเป็นไปตามข้อกำหนดการเปลี่ยนรูปของแผ่น การเสียรูปความแตกต่างของอุณหภูมิสามารถคำนวณได้ตาม “ข้อกำหนดทางเทคนิคสำหรับวิศวกรรมผนังม่านกระจก” JGJ 102 มาตรา 4.3.9 สูตรมีดังนี้:
(2) เลือกน้ำยาซีลที่ทนต่อสภาพอากาศซึ่งมีความสามารถในการแทนที่สูงกว่า
ตัวอย่างเช่น หากขนาดรอยต่อกาวของโครงการได้รับการออกแบบตามระดับ 25 และเลือกผลิตภัณฑ์ที่มีความสามารถในการแทนที่ระดับ 35 ขึ้นไปในระหว่างการก่อสร้าง ความทนทานของการซีลจะดีกว่า เนื่องจากปริมาณการเคลื่อนตัวของรอยต่อกาวที่ทนโดยสารเคลือบหลุมร่องฟันยังไม่ถึงค่าขีดจำกัดของผลิตภัณฑ์ ในระหว่างขั้นตอนการก่อสร้างจริง เป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่เนื่องจากการเบี่ยงเบนมิติในการประมวลผลวัสดุหรือการเบี่ยงเบนในการติดตั้ง ข้อต่อกาวในท้องถิ่นจะมีขนาดเล็กกว่าความกว้างที่ออกแบบ ดังแสดงในรูปด้านล่าง ในกรณีนี้ หากการเปลี่ยนแปลงการเคลื่อนที่เกิดขึ้น เปอร์เซ็นต์การเปลี่ยนแปลงความกว้างจะเพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับข้อต่อกาวที่มีความกว้างน้อยกว่า หากข้อต่อกาวที่มีความกว้างน้อยกว่าไม่สามารถทนต่อการเคลื่อนตัวได้ จะทำให้เกิดการแตกร้าวและหลุดลอกเฉพาะที่ได้ง่าย ในกรณีนี้ จำเป็นต้องเลือกผลิตภัณฑ์กาวที่ทนต่อสภาพอากาศซึ่งมีความสามารถในการแทนที่สูง การเลือกผลิตภัณฑ์ที่มีความสามารถในการเคลื่อนย้ายสูงจะช่วยให้การปิดผนึกและความทนทานต่อสภาพอากาศดีขึ้น และรับประกันความทนทานของการซีลผนังม่าน
ประสิทธิภาพการปิดผนึกของกระจกฉนวนมักจะมั่นใจได้โดยกระบวนการผลิตการปิดผนึกสองครั้ง นั่นคือการปิดผนึกครั้งแรกคือสารเคลือบหลุมร่องฟันบิวทิลละลายร้อน ซึ่งส่วนใหญ่มีบทบาทในการปิดผนึก การปิดผนึกครั้งที่สองเสร็จสิ้นด้วยโพลีซัลไฟด์หรือน้ำยาซีลซิลิโคน เนื่องจากมีความยืดหยุ่นที่ดี จึงช่วยเสริมการปิดผนึก การบัฟเฟอร์ และการป้องกัน ทั้งสองเสริมซึ่งกันและกันและขาดไม่ได้
ปรากฏการณ์ “น้ำตา” ของกระจกฉนวนนั้นแท้จริงแล้วเกิดจากการอ่อนตัวของกาวฐานละตินปิดผนึกตัวแรกและไหลไปบนผนังด้านในของกระจกฉนวน
วัสดุฐานของยางบิวทิลเป็นโพลีเมอร์ที่ไม่มีขั้วสม่ำเสมอซึ่งประกอบด้วยโพลีไอโซบิวทิลีนและยางบิวทิล เมื่อสัมผัสกับตัวทำละลายที่ไม่มีขั้ว (เช่น น้ำมันแร่สีขาว) วัสดุฐานของยางบิวทิลจะละลายและไหล
การไหลของกาวบิวทิลอาจเกิดจากสาเหตุสองประการ ประการแรก เนื่องจากกาวบิวทิลเป็นกาวยาแนวที่ละลายด้วยความร้อน จึงอาจทำให้เกิดการไหลของของเหลวเมื่อมีอุณหภูมิสูงขึ้น ประการที่สอง ตัวทำละลายไม่มีขั้ว (เช่น น้ำมันแร่สีขาว) จะละลาย
(1) “สารเคลือบหลุมร่องฟันเติมน้ำมัน” อาจกล่าวได้ว่าเป็น “มะเร็ง” ที่แฝงตัวอยู่ในอุตสาหกรรมกาวซิลิโคนมาเป็นเวลานาน (เช่นเดียวกับนมที่เติมเมลามีน) ซึ่งเป็นอันตรายต่อความปลอดภัยของประตูและหน้าต่างผนังม่านอย่างร้ายแรง
(2) เมื่อ “สารเคลือบหลุมร่องฟันที่เติมน้ำมัน” ผ่านการทดสอบอายุด้วยรังสียูวีเป็นเวลา 5,000 ชั่วโมง ความยืดหยุ่นลดลงอย่างรวดเร็ว และคอลลอยด์จะแข็งตัวหลังจากอายุเพียง 500 ชั่วโมงเท่านั้น หลังจากผ่านไป 3,500 ชั่วโมง ก็เกิดปัญหาการยึดเกาะอย่างรุนแรง และคอลลอยด์ก็ตกลงมาจากพื้นผิวของวัสดุฐานโดยตรง
(3) “ยาแนวเติมน้ำมัน” ที่ผ่านการบ่มแล้ว มักจะทำให้เรารู้สึกว่าความยืดหยุ่นยังคงดีอยู่ อย่างไรก็ตาม หลังจากใช้งานไประยะหนึ่ง น้ำมันสีขาวทางอุตสาหกรรมที่เติมไว้จะเคลื่อนตัวและกระจายออกจากยาแนว ส่งผลให้ตัวยาแนวแข็งตัว แตกร้าว หรือแม้แต่กลายเป็นสารไม่ยึดติดในที่สุด
(4) ระยะเวลาการรับประกันคุณภาพของโครงการผนังม่านอาคารในปัจจุบันมักจะไม่น้อยกว่า 3 ปี และระยะเวลาการรับประกันการป้องกันการรั่วไหลของผนังม่านอาคารจะนานกว่า โดยทั่วไปไม่น้อยกว่า 5 ปี โดยปกติจะใช้เวลาครึ่งปีถึง 2 ปีก่อนที่น้ำมันสีขาวทางอุตสาหกรรมในสารเคลือบหลุมร่องฟันที่เต็มไปด้วยน้ำมันจะระเหยออกไป ซึ่งหมายความว่าความน่าจะเป็นของ “ภาวะแทรกซ้อน” ต่างๆ เช่น การแตกร้าวและการแข็งตัวของวัสดุยาแนวระหว่างระยะเวลาการรับประกันนั้นเกือบ 100% เมื่อตะเข็บรั่วที่ตัวอาคารหลักของอาคาร หรือแม้แต่แผงหลุดออก ค่าใช้จ่ายในการบำรุงรักษาที่สูงก็จะเกิดขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ “กาวยาแนวเติมน้ำมัน” ดูเหมือนจะช่วยประหยัดต้นทุนวัสดุในขั้นตอนแรกของการก่อสร้าง ในความเป็นจริง ด้วยการเปลี่ยนแปลงอายุการใช้งานและอายุการใช้งานที่ปลอดภัย ราคาที่ผู้ใช้จ่ายจะสูงมาก
(5) “สารเคลือบหลุมร่องฟันที่เติมน้ำมัน” อาจทำให้เกิดมลพิษจากการทะลุทะลวงไปยังแผ่นอลูมิเนียม ฯลฯ และมลพิษนี้แตกต่างจากมลพิษจากการไหลในแนวตั้ง ไม่สามารถกลับคืนสภาพเดิมได้และไม่สามารถถอดออกได้ด้วยการทำความสะอาด เจ้าของและนักออกแบบผู้รักความงามต้องหลั่งน้ำตาเมื่อเห็นผลงานของตนเปื้อนไปด้วย “น้ำยาเคลือบหลุมร่องฟันที่มีน้ำมัน” พวกเขาเสียใจและรู้สึกถึงเลือดที่ไหลออกมาจากหัวใจหรือไม่?
(6) ซิลิโคนเคลือบหลุมร่องฟันที่ทนต่อสภาพอากาศที่เติมน้ำมันนั้นสัมผัสกับกระจกฉนวน และน้ำมันสีขาวอุตสาหกรรมที่เติมจะย้ายและเจาะเข้าไปในกระจกฉนวนด้วย ทำให้กาวบิวทิลที่ปิดผนึกกระจกฉนวนละลาย ส่งผลให้เกิดการไหลของน้ำมันและปรากฏการณ์สายรุ้ง กล่าวอีกนัยหนึ่ง แม้ว่ากระจกจะถูกเลือกจากแบรนด์ชั้นนำ และผลิตภัณฑ์ต่างๆ เช่น ฉนวนประหยัดพลังงาน การส่งผ่านแสง และฉนวนความร้อน ก็มีประสิทธิภาพที่สมบูรณ์แบบ แต่ก็ยังคงได้รับความเสียหายจาก “น้ำยาซีลเติมน้ำมัน” ที่สร้างปัญหา
(1) ใช้น้ำยาซีลขอบหน้าต่างกับกรอบหน้าต่างและกระจก วัสดุหลักคืออลูมิเนียมอัลลอยด์และกระจกเพื่อซีลและกันน้ำ กรอบหน้าต่างและกระจกได้รับการแก้ไขแล้ว ดังนั้นความสามารถในการเคลื่อนที่ของกาวจึงไม่สูง
(2) น้ำยาซีลกรอบหน้าต่างหมายถึงน้ำยาซีลที่ใช้ในการติดตั้งประตูและหน้าต่าง ส่วนใหญ่จะใช้กับกรอบหน้าต่างและผนังเพื่อปิดผนึกและกันน้ำ ผนังและกรอบหน้าต่างจะขยายหรือหดตัวตามอุณหภูมิที่เปลี่ยนแปลง น้ำยาซีลกรอบหน้าต่างมีข้อกำหนดบางประการสำหรับความสามารถในการเคลื่อนตัว ขอแนะนำให้ความสามารถในการเคลื่อนย้ายอยู่ที่ระดับ 20 หรือสูงกว่า นอกจากนี้ วัสดุฐานซีเมนต์ยังมีข้อกำหนดบางประการสำหรับความสามารถในการยึดเกาะของสารเคลือบหลุมร่องฟันอีกด้วย
(3) โดยสรุป น้ำยาซีลขอบหน้าต่างมีความต้องการมากกว่าน้ำยาซีลขอบหน้าต่าง น้ำยาเคลือบขอบหน้าต่างสามารถใช้กับวงกบหน้าต่างได้ แต่ใช้ในทางกลับกันไม่ได้
