ต้นกำเนิดและประเภทของชา

ประวัติความเป็นมาของชา

ประเทศของฉันเป็นประเทศแรกในโลกที่ค้นพบและใช้ชา ชาเป็นเครื่องดื่มที่มีต้นกำเนิดมาจากตระกูล Shennong และได้ยินโดย Duke Zhou of Lu เจริญรุ่งเรืองในสมัยราชวงศ์ถัง เจริญรุ่งเรืองในสมัยราชวงศ์ซ่ง เสื่อมโทรมลงในช่วงปลายราชวงศ์ชิง ฟื้นขึ้นมาอีกครั้งในการสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีน และเจริญรุ่งเรืองในยุคร่วมสมัย ปัจจุบันได้กลายเป็นหนึ่งในสามเครื่องดื่มไม่มีแอลกอฮอล์ที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในโลก (ชา กาแฟ โกโก้) ชาไม่เพียงแต่ส่งเสริมกระบวนการของอารยธรรมจีนเท่านั้น แต่ยังเสริมสร้างชีวิตทางวัตถุและวัฒนธรรมของตะวันตกและโลกอย่างมากอีกด้วย

ประเทศของเราเป็นหนึ่งในแหล่งกำเนิดของวัฒนธรรมชาและชาในโลก บรรพบุรุษของเราได้ทิ้งศาสตร์คลาสสิกด้านชาไว้มากมายให้กับคนรุ่นต่อๆ ไป ในบรรดาเรื่องเหล่านั้น เรื่องแรกสุดและครอบคลุมที่สุดคือ “Tea Classic” ที่เขียนโดย Lu Yu “เทพเจ้าแห่งชา” ในราชวงศ์ถัง โดยจะกล่าวถึงแหล่งกำเนิด ความหลากหลาย การจำหน่าย การผลิต น้ำชงชา อุปกรณ์ และเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยที่น่าสนใจเกี่ยวกับชา ฯลฯ โดยมีบทบาทสำคัญในการส่งเสริมการพัฒนาอุตสาหกรรมชาในจีนและทั่วโลก

เนื้อหาหลักของหนังสือชาคือ “The Origin of One” ซึ่งกล่าวถึงแหล่งกำเนิด ชื่อ และคุณภาพของชา แนะนำลักษณะทางสัณฐานวิทยาของต้นชา ความสัมพันธ์ระหว่างคุณภาพชากับดิน ชี้ให้เห็นดินที่เหมาะสมสำหรับชา ที่ตั้งและภูมิประเทศของไร่ชา ความสัมพันธ์ระหว่างพันธุ์กับคุณภาพใบสด ตลอดจนวิธีการเพาะปลูก และฟังก์ชันการดูแลสุขภาพทางสรีรวิทยาของการดื่มชาในร่างกายมนุษย์ มีการกล่าวถึงด้วยว่าวัตถุขนาดใหญ่ที่ค้นพบในปาตง หูเป่ย และเสฉวนตะวันออกเฉียงใต้ ต้นชา . “ทูทูทู” พูดถึงเครื่องมือในการเด็ดใบชา การแนะนำการผลิตโดยละเอียด ชาเค้ก ชื่อ ข้อมูลจำเพาะ และการใช้เครื่องมือที่จำเป็น 19 รายการ “ซานจือเซา” พูดถึงประเภทของชาและวิธีการเก็บเกี่ยวและแปรรูป มีการชี้ให้เห็นถึงความสำคัญและข้อกำหนดในการเลือกชา และได้มีการหยิบยกทฤษฎีการเลือกชาอย่างทันท่วงที โดยอธิบายกระบวนการทำเค้กชาหกขั้นตอน ได้แก่ การนึ่ง การตำ การปั้น การอบแห้ง การร้อยเชือก และการบรรจุหีบห่อ เค้กชาแบ่งออกเป็นแปดเกรดตามความสม่ำเสมอของรูปลักษณ์และสี “เครื่องใช้สี่อย่าง” หมายถึง อุปกรณ์ที่ใช้ในการชงชาและดื่มชา โดยจะอธิบายรายละเอียดเกี่ยวกับชื่อ รูปร่าง วัสดุ ข้อมูลจำเพาะ วิธีการผลิต การใช้อุปกรณ์ชงชาและน้ำดื่ม 28 ชนิด ตลอดจนอิทธิพลของเครื่องใช้ที่มีต่อคุณภาพของซุปชา นอกจากนี้ยังกล่าวถึงคุณภาพและกฎการใช้อุปกรณ์ชงชาในสถานที่ต่างๆ “ห้าต้ม” อธิบายวิธีการชงชาและคุณภาพน้ำในสถานที่ต่างๆ อธิบายการเตรียมเค้กชาและซุปชา โดยเน้นที่วิธีการคั่วชา เชื้อเพลิงในการคั่วและต้มชา น้ำที่ใช้ชงชา และอุณหภูมิในการต้มชา อิทธิพลของระดับและวิธีการต้มที่มีต่อสีและกลิ่นของซุปชาแสดงให้เห็นว่าฟองสีขาวและหนาของซุปชานั้นยอดเยี่ยมมาก “Six Drinks” พูดถึงการดื่ม สไตล์ชา ศุลกากร อธิบายแหล่งกำเนิด การแพร่หลาย และประเพณีการดื่มชา และเสนอวิธีการและวิธีการดื่มชา “เซเว่นธิงส์” บอกเล่าเรื่องราว ต้นกำเนิด และสรรพคุณทางยาของชาในสมัยโบราณและสมัยใหม่ โดยบันทึกเนื้อหาทางประวัติศาสตร์ ตำนาน เกร็ดเล็กเกร็ดน้อย บทกวี บทความ ใบสั่งยา ฯลฯ ที่เกี่ยวข้องกับชาก่อนราชวงศ์ถัง “Eight Out of Eight” เป็นการประเมินคุณภาพของชาที่ผลิตในสถานที่ต่างๆ บทความนี้จะอธิบายที่มาและคุณภาพของชาในสมัยราชวงศ์ถัง และแบ่งพื้นที่การผลิตชาประจำชาติในสมัยราชวงศ์ถังออกเป็นแปดพื้นที่หลัก ชาที่ผลิตในแต่ละพื้นที่ชาแบ่งออกเป็น 4 ระดับ คือ บน กลาง ล่าง และล่างอีกครั้งตามคุณภาพ “กลยุทธ์ 9 ประการ” พูดถึงชุดน้ำชาและอุปกรณ์ชงชาที่สามารถละเว้นได้ และภายใต้สถานการณ์ใดที่สามารถละเว้นกระบวนการชงชา เครื่องมือ หรืออุปกรณ์ชงชาและอุปกรณ์ดื่มได้

ชาจำแนกอย่างไร?

ตามสถิติชาจีนมี 6000 มีหลายพันธุ์ แต่แบ่งออกเป็น 3 ประเภทตามวิธีการผลิต ได้แก่ ชาไม่หมัก ชากึ่งหมัก และชาหมักเต็มที่

โดยจำแนกผลิตภัณฑ์ออกเป็น 6 ประเภท ได้แก่ ชาดำ ชาเขียว ชาขาว ชาเหลือง ชาดำ ชาอูหลง (ชาเขียว) และชาเขียว

ชาเขียวหรือที่เรียกว่าชาไม่หมัก ใบชาทำจากหน่อใหม่ของต้นชาที่เหมาะสมเป็นวัตถุดิบ และผ่านกระบวนการทั่วไป เช่น การกรีน การรีด และการอบแห้ง สีของชาแห้งและซุปชาหลังต้มและโคนใบส่วนใหญ่เป็นสีเขียว จึงเป็นที่มาของชื่อ

ลักษณะของชาเขียวคือการรักษาสารธรรมชาติในใบสดให้มากขึ้น ในหมู่พวกเขาโพลีฟีนอลชาและคาเฟอีนยังคงรักษาเนื้อหาของใบสด 85 % ขึ้นไป จะคงคลอโรฟิลล์ไว้ 50 ประมาณ % การสูญเสียวิตามินก็น้อยลงจึงเกิดเป็นชาเขียว ” น้ำซุปใสใบเขียว รสฝาดเข้มข้น ” ลักษณะ ผลการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ล่าสุดแสดงให้เห็นว่าส่วนผสมจากธรรมชาติที่ยังคงอยู่ในชาเขียวมีผลพิเศษในการต่อต้านริ้วรอย ต่อต้านมะเร็ง ต่อต้านมะเร็ง การฆ่าเชื้อ ต้านการอักเสบ ฯลฯ ซึ่งไม่มีชาชนิดอื่นเทียบได้

ชาดำ —- ความแตกต่างระหว่างชาดำและชาเขียวอยู่ที่วิธีการประมวลผลที่แตกต่างกัน ชาดำถูกแปรรูปโดยไม่ทำให้เป็นสีเขียวและเหี่ยวเฉา เพื่อให้ใบสดสูญเสียน้ำไปส่วนหนึ่งแล้วจึงรีด ( ถู เป็นเส้นหรือหั่นเป็นชิ้น) แล้วหมักเพื่อออกซิไดซ์ชาโพลีฟีนอลที่มีอยู่ในชาและเปลี่ยนเป็นสารประกอบสีแดง ส่วนหนึ่งของสารประกอบนี้สามารถละลายได้ในน้ำ และส่วนหนึ่งก็ไม่ละลายในน้ำ และสะสมอยู่ในใบ เกิดเป็นซุปสีแดงและใบสีแดง ชาดำมีสามประเภทหลัก: ชาดำซูชง, ชาดำกงฟู่ และชาหักดำ

ชาเขียว ( ชาอู่หลง )—- เป็นชากึ่งหมัก กล่าวคือ หมักอย่างเหมาะสมในระหว่างการผลิตทำให้ใบเปลี่ยนเป็นสีแดงเล็กน้อย เป็นชาประเภทหนึ่งระหว่างชาเขียวและชาดำ มีความสดชื่นและเข้มข้นของชาเขียว และความหวานและความกลมกล่อมของชาดำ เนื่องจากตรงกลางใบเป็นสีเขียวและขอบใบเป็นสีแดง จึงเรียกว่า “ใบสีเขียวขอบสีแดง”

ชาขาว —- มันคือความพิเศษของประเทศเรา นำไปแปรรูปโดยไม่ต้องทอดหรือนวด เฉพาะใบชาอ่อนที่มีหลังมีขนเท่านั้นที่ถูกนำไปตากแดดหรือตากด้วยไฟช้าๆ เพื่อให้ขนสีขาวยังคงอยู่ ชาขาวส่วนใหญ่ผลิตในเทศมณฑลฟู่ติง เจิ้งเหอ ซงซี และเจียนหยาง ในฝูเจี้ยน รวมถึง “Silver Needle”, “White Peony”, “Gongmei” และ “Shou Mei”

ชาเหลือง —- ในระหว่างขั้นตอนการชงชา จะเกิดใบเหลืองและซุปสีเหลือง “ชาหน่อเหลือง” ( ได้แก่ Junshan Yinya จากทะเลสาบ Dongting ในหูหนาน Mengding Huangya จาก Ya’an เสฉวน และ Mengding Huangya จากเทศมณฑลหมิงซาน และ Huonei Ya จาก Huoshan มณฑลอานฮุย ) , “ชาเหลือง” ( รวมถึงเป่ยกังไซในเยว่หยาง หูหนาน เว่ยซานเหมาเจี้ยนในหนิงเซียง หูหนาน ผิงหยางหวงถังในผิงหยาง เจ้อเจียง และหลู่หยวนในหยวนหนาน หูเป่ย ) , “ชาเหลือง” ( รวมถึงชาเขียวใบใหญ่และชาเหลืองอันฮุยฮั่วซาน ) หมวดสาม.

ชาดำ —- วัตถุดิบมีความหยาบและเก่า และเวลาในการสะสมและการหมักในระหว่างการประมวลผลเป็นเวลานาน ทำให้ใบปรากฏเป็นสีน้ำตาลเข้ม นี่เป็นความจำเป็นในชีวิตประจำวันที่ขาดไม่ได้สำหรับชาวทิเบต มองโกเลีย อุยกูร์ และกลุ่มชาติพันธุ์อื่นๆ ที่เป็นพี่น้องกัน มีหลายพันธุ์ เช่น “ชาดำหูหนาน”, “ชาหูเป่ยเหลาชิง”, “ชากวางสีลิ่วเป่า”, “ชาถนนตะวันตก” และ “ชาถนนสายใต้” ของเสฉวน และ “ชาแน่น” ของยูนนาน “ชาเบียน”, “ชาฝาง” และ “ชากลม”